हिंगोली जिल्ह्याची संपूर्ण माहिती | Hingoli District Complete Information In Marathi

 

        नमस्कार मित्रमैत्रिनिनो आजच्या लेखात आपण महाराष्ट्रातील हिंगोली जिल्ह्याची संपूर्ण माहिती बघणार आहे. त्यामध्ये सर्वप्रथम आपण हिंगोली जिल्ह्याच्या इतिहास बघणार आहे,त्यानंतर आपण हिंगोली जिल्ह्याची भौगोलिक माहितीहिंगोली जिल्ह्याच्या सीमाहिंगोली जिल्ह्याचे क्षेत्रफळतालुके किती व कोणतेजिल्ह्याची लोकसंख्या , वनक्षेत्रनद्याधरणेहवामानपिके या सर्वांबद्दल माहिती घेणार आहे आणि शेवटी आपण हिंगोली जिल्ह्यातील पर्यटन स्थळांबद्दल माहिती बघणार आहे. तर चला सुरु
करूया आजचा लेख हिंगोली जिल्ह्याची संपूर्ण माहिती
 | Hingoli District Complete Information In Marathi

Hingoli District Information In Marathi 300x157 1

 

हिंगोली जिल्ह्याचा इतिहास

  • हिंगोली जिल्ह्याचा इतिहास 13 व्या शतकात सापडतो, जेव्हा येथे सेउना (यादव) वंशाचे राज्य होते. औंढानागनाथाचे सध्याचे मंदिर या राजवंशाने बांधले असल्याचे सांगितले जाते आणि ते भारतातील १२ ज्योतिर्लिंगांपैकी एक आहे.
  • १७ व्या शतकात हिंगोली मुघलांच्या अधिपत्याखाली आले. मुघल साम्राज्याच्या ऱ्हासानंतर हैदराबादच्या निजामाचे राज्य
    होते. या काळात हिंगोली हा एक महत्त्वाचा लष्करी तळ होता
    , आणि अनेक किल्ले आणि चौकी होती.
  • 1947 मध्ये भारताच्या स्वातंत्र्यानंतर, हिंगोली हे मुंबई राज्याचा एक भाग बनले. 1960 मध्ये ते नव्याने स्थापन झालेल्या महाराष्ट्र राज्यात विलीन झाले. 1 मे 1999 रोजी परभणीजिल्ह्याचे विभाजन करून हिंगोली हा वेगळा जिल्हा तयार करण्यात आला.
  • आज हिंगोली हे महाराष्ट्रातील प्रमुख कृषी केंद्र आहे. औंढा नागनाथ मंदिर, तुळजा देवी संस्थान मंदिर आणि सिद्धेश्वर धरण यासह अनेक महत्त्वाच्या धार्मिक आणि ऐतिहासिक स्थळांचेही येथे निवासस्थान आहे.

हिंगोली जिल्ह्याच्या इतिहासातील काही महत्त्वाच्या घटना पुढीलप्रमाणे.

  • 13वे शतक: हिंगोली येथे सेउना (यादव) घराण्याचे राज्य होते.
  • १७ वे शतक: हिंगोली मुघलांच्या अधिपत्याखाली होते.
  • १८ वे शतक: हिंगोलीवर हैदराबादच्या निजामाचे राज्य आले.
  • 1947: भारताला स्वातंत्र्य मिळाले; हिंगोली हा मुंबई राज्याचा एक भाग बनला.
  • 1960: हिंगोली हे नवनिर्मित महाराष्ट्र राज्यात विलीन झाले.
  • 1999: परभणी जिल्ह्याचे विभाजन करून हिंगोली हा वेगळा जिल्हा तयार करण्यात आला.
  • हिंगोली जिल्हा हा प्रदीर्घ आणि विलोभनीय इतिहास असलेले समृद्ध आणि वैविध्यपूर्ण ठिकाण आहे. हे एक मोठे धार्मिक
    आणि ऐतिहासिक महत्त्व असलेले ठिकाण आहे आणि एक महत्त्वाचे कृषी केंद्र देखील आहे.

हिंगोली जिल्ह्याच्या सीमा

हिंगोली जिल्हा हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील मराठवाडा विभागात आहे. हिंगोली जिल्ह्याच्या उत्तरेला वाशिम जिल्हा ईशान्येला यवतमाळ जिल्हा पश्चिमेला परभणी जिल्हा आग्नेयेला नांदेड जिल्हा दक्षिणेस अकोला
जिल्हा हा जिल्हा आहे.

 

हिंगोली जिल्ह्याचे क्षेत्रफळ

हिंगोली जिल्ह्याचे क्षेत्रफळ ४,५२६ चौरस किलोमीटर आहे. हे महाराष्ट्रातील मराठवाड्याच्या उत्तर भागात आहे. हिंगोली जिल्ह्यातील सर्वात मोठा तालुका सेनगाव आहे, ज्याचे क्षेत्रफळ 1,106 चौरस किलोमीटर आहे. जिल्ह्यातील इतर
तालुके म्हणजे बासमथ
, कळमनुरी, तिरोडा आणि हिंगोली. हिंगोली जिल्हा धार्मिक महत्त्वासाठी प्रसिद्ध आहे. हे 12
ज्योतिर्लिंगांपैकी एक
, औंढा नागनाथचे घर आहे. कापूस, ऊस आणि गहू यासह कृषी उत्पादनासाठीही जिल्हा ओळखला जातो.

हिंगोली जिल्ह्यातील तालुके

हिंगोली जिल्हा पाच तालुक्यांत विभागलेला आहे, ज्याचे तीन उपविभाग आहेत:

हिंगोली, कळमनुरी, सेनगाव, वसमथ, औंढा, नागनाथ

हिंगोली  जिल्ह्याची लोकसंख्या

2011 च्या जनगणनेनुसार हिंगोली जिल्ह्याची लोकसंख्या, महाराष्ट्र, भारत 1,177,345 होती. यामुळे भारतातील 401 वा क्रमांक लागतो (एकूण 640 पैकी). जिल्ह्याची लोकसंख्येची घनता 244 रहिवासी प्रति चौरस किलोमीटर (630/चौरस मैल) आहे. 2001-2011 या दशकात लोकसंख्या वाढीचा दर 19.43% होता. हिंगोलीचे लिंग गुणोत्तर दर १००० पुरुषांमागे ९४२ स्त्रिया आणि साक्षरता दर ७८.१७% आहे. अनुसूचित जाती आणि अनुसूचित जमाती लोकसंख्येच्या अनुक्रमे 15.51% आणि 9.51% आहेत.

हिंगोली जिल्ह्यातील लोकसंख्येनुसार सर्वात मोठा तालुका बासमथ आहे, ज्याची लोकसंख्या 2011 पर्यंत 350,724 आहे. जिल्ह्यातील इतर प्रमुख तालुक्यांमध्ये हिंगोली (229,154), तिरोडा (176,396), सेनगाव (154,118), आणि भोकर (129,453) यांचा समावेश आहे.

हिंगोली जिल्ह्यातील वनक्षेत्र

हिंगोली जिल्ह्याचे एकूण वनक्षेत्र 290.51 चौरस किलोमीटर आहे. हे जिल्ह्याच्या एकूण भौगोलिक क्षेत्राच्या 6% इतके
आहे. महाराष्ट्राचा वन विभाग हिंगोली जिल्ह्यातील वनक्षेत्राचे व्यवस्थापन करतो.

हिंगोली जिल्ह्यातील नद्या

पैनगंगा नदी ही जिल्ह्यातील सर्वात मोठी नदी आहे. ती औरंगाबाद जिल्ह्यातील अजंठा पर्वतरांगांमध्ये उगम पावते आणि बुलढाणा, वाशीम, हिंगोली, नांदेड, यवतमाळ, चंद्रपूर आणि तेलंगणामधून वाहते. कयाधू नदी ही पैनगंगा नदीची उपनदी आहे. ती अजिंठा पर्वतरांगांमध्ये उगम पावते आणि हिंगोली व नांदेड जिल्ह्यातून वाहते. इसापूर नदी ही वर्धा नदीची उपनदी आहे. ती पूर्णा पर्वतरांगांमध्ये उगम पावते आणि हिंगोली व परभणी जिल्ह्यातून वाहते. येलदरी नदी ही वर्धा नदीची उपनदी आहे. ती पूर्णा पर्वतरांगांमध्ये उगम पावते आणि हिंगोली व परभणी जिल्ह्यातून वाहते. सिद्धेश्वर नदी ही हिंगोली जिल्ह्यातून वाहणारी छोटी नदी आहे. या नद्या जिल्ह्यातील सिंचन आणि पिण्याच्या पाण्यासाठी पाण्याचे महत्त्वाचे स्त्रोत आहेत. ते मासेमारी आणि नौकाविहारासाठी देखील लोकप्रिय आहेत.

हिंगोली जिल्ह्यातील धरणे

भारतातील हिंगोली जिल्ह्यात सिद्धेश्वर हे एकच  धरण आहे, गोदावरी नदीची उपनदी असलेल्या पूर्णा नदीवरील धरण आहे. हे
धरण 1968 मध्ये बांधण्यात आले असून त्याचा उपयोग सिंचन आणि पिण्याच्या पाण्याच्या पुरवठ्यासाठी केला जातो. हे औंढा नागनाथ तालुक्याच्या उत्तर-पश्चिम भागात हिंगोली शहरापासून सुमारे 25 किलोमीटर अंतरावर आहे. धरणाची उंची 38 मीटर आणि लांबी 6
,353 मीटर आहे. त्याची एकूण क्षमता 0.251 घन किलोमीटर आहे.

हिंगोली जिल्ह्याचे हवामान

हिंगोली जिल्ह्याचे हवामान उष्णकटिबंधीय आर्द्र आणि कोरडे असून, पावसाळी स्वरूपाचे आहे. सरासरी वार्षिक तापमान
29.85°
C (85.73°F), आणि सरासरी वार्षिक पाऊस 122.06 मिमी (4.81 इंच) आहे. सर्वात उष्ण महिना मे आहे, सरासरी उच्च 107°F आणि कमी 80°F. सर्वात थंड महिना डिसेंबर आहे, सरासरी कमी 56°F आणि उच्च 85°F.

हिंगोलीत मान्सूनचा हंगाम जून ते सप्टेंबरपर्यंत असतो आणि वार्षिक पावसाच्या सुमारे 90% पाऊस पडतो. 4.74 मिमी (1.87
इंच) सरासरी पर्जन्यमानासह जुलै हा सर्वात ओला महिना आहे. ०.०२ मिमी (०.००८ इंच) सरासरी पर्जन्यमानासह डिसेंबर हा सर्वात कोरडा महिना आहे. हिंगोलीचे हवामान उन्हाळ्यात उष्ण व दमट तर हिवाळ्यात उष्ण व कोरडे असते. पावसाळ्यात खूप आवश्यक पाऊस पडतो
, परंतु पूर देखील येऊ शकतो.

हिंगोली जिल्ह्यातील पिके

सोयाबीन: हे जिल्ह्यातील सर्वात
महत्वाचे पीक आहे
, आणि एकूण क्षेत्राच्या सुमारे 6% वर घेतले
जाते. सोयाबीन हे शेंगांचे पीक आहे
, म्हणजेच ते
जमिनीत नायट्रोजनचे प्रमाण निश्चित करते
, जे इतर पिकांसाठी
फायदेशीर आहे. हे प्रथिने आणि तेलाचा देखील चांगला स्रोत आहे.

कापूस: कापूस हे जिल्ह्यातील दुसरे
महत्त्वाचे पीक आहे
, आणि एकूण क्षेत्राच्या सुमारे 5% वर घेतले
जाते. कापूस हे नगदी पीक आहे
, म्हणजे ते
विक्रीसाठी घेतले जाते. हा फायबरचा चांगला स्रोत आहे
, ज्याचा वापर कपडे आणि इतर उत्पादने बनवण्यासाठी केला जातो.

ज्वारी: ज्वारी हे एक अन्नधान्य पीक आहे
जे एकूण क्षेत्राच्या सुमारे 4% क्षेत्रावर घेतले जाते. ज्वारी हे दुष्काळ सहन
करणारे पीक असून ते हिंगोली जिल्ह्यातील कोरड्या हवामानास अनुकूल आहे. हे अन्न आणि
चाऱ्याचा उत्तम स्रोत आहे.

हरभरा: हरभरा हे एक कडधान्य पीक आहे जे
एकूण क्षेत्राच्या सुमारे 3% क्षेत्रावर घेतले जाते. हरभरा हा प्रथिनांचा चांगला
स्रोत आहे आणि पीठ तयार करण्यासाठी देखील वापरला जातो.

तांदूळ: तांदूळ हे एक अन्नधान्य पीक आहे
जे एकूण क्षेत्राच्या सुमारे 2% वर घेतले जाते. तांदूळ हे भारतातील मुख्य अन्न आहे
आणि ते देशातील विविध भागांमध्ये घेतले जाते.

सूर्यफूल: सूर्यफूल हे तेलबियाचे पीक
आहे जे एकूण क्षेत्राच्या 1% क्षेत्रावर घेतले जाते. सूर्यफुलाच्या बिया तेलाचा
चांगला स्त्रोत आहेत आणि फुलांचा वापर सूर्यफूल तेल तयार करण्यासाठी देखील केला
जाऊ शकतो.

या पिकांव्यतिरिक्त, हिंगोली जिल्ह्यातील इतर महत्त्वाच्या पिकांमध्ये गहू, मका, बाजरी आणि तूर यांचा समावेश होतो. जिल्ह्यात
अनेक फळबागा आहेत
, जेथे आंबा, द्राक्षे आणि
केळी यांसारखी फळे घेतली जातात.

 

हिंगोली जिल्ह्यातील पर्यटनस्थळे

औंढा नागनाथ मंदिर: हे भारतातील १२
ज्योतिर्लिंगांपैकी (शिवांचे पवित्र लिंग) एक आहे. हे हिंगोली शहरापासून सुमारे 120
किलोमीटर अंतरावर असलेल्या औंढा गावात आहे. हे मंदिर हिंदू स्थापत्यकलेचे एक सुंदर
उदाहरण आहे आणि ते देशभरातील हिंदूंसाठी एक लोकप्रिय तीर्थक्षेत्र आहे.

तुळजा भवानी मंदिर: हे मंदिर दुर्गेचे
रूप असलेल्या तुळजा भवानी देवीला समर्पित आहे. हे हिंगोली शहरापासून ३० किलोमीटर
अंतरावर असलेल्या घोटा गावात आहे. हे मंदिर हिंदूंसाठी एक लोकप्रिय तीर्थक्षेत्र
आहे आणि ते एक प्रमुख पर्यटक आकर्षण देखील आहे.

संत नामदेव संस्थान: हे मराठी संत
नामदेवांचे जन्मस्थान आहे. हिंगोली शहरापासून 50 किलोमीटर अंतरावर असलेल्या नरसी
गावात हे गाव आहे. संस्थान (धार्मिक संस्था) मध्ये नामदेवांना समर्पित एक मंदिर
आहे
, तसेच त्यांच्या जीवन आणि शिकवणींशी संबंधित कलाकृती
प्रदर्शित करणारे एक संग्रहालय आहे.

मल्लिनाथ दिगंबर जैन मंदिर: हे मंदिर
जैन तीर्थंकर मल्लिनाथ यांना समर्पित आहे. हे हिंगोली शहरापासून सुमारे 40
किलोमीटर अंतरावर असलेल्या शिरड शहापूर गावात आहे. हे मंदिर जैन स्थापत्यकलेचे
सुंदर उदाहरण आहे आणि जगभरातील जैनांसाठी हे एक लोकप्रिय तीर्थस्थान आहे.

सिद्धेश्वर धरण : हे धरण हिंगोली
शहरापासून २० किलोमीटर अंतरावर पूर्णा नदीवर आहे. धरण हे एक लोकप्रिय पर्यटन स्थळ
आहे आणि ते नौकाविहार
, मासेमारी आणि पिकनिकसाठी उत्तम ठिकाण आहे.

भगवान शांतीनाथ जिनालय: हे मंदिर जैन
तीर्थंकर शांतीनाथ यांना समर्पित आहे. हिंगोली शहरापासून 10 किलोमीटर अंतरावर
असलेल्या बासमठ गावात हे गाव आहे. हे मंदिर जैन स्थापत्यकलेचे सुंदर उदाहरण आहे
आणि जगभरातील जैनांसाठी हे एक लोकप्रिय तीर्थस्थान आहे.

हिंगोली जिल्ह्यातील अनेक पर्यटन
स्थळांपैकी ही काही ठिकाणे आहेत. ऐतिहासिक किल्ले
, नैसर्गिक आकर्षणे
आणि ग्रामीण गावे यांसह इतर अनेक ठिकाणे पाहण्यासारखी आहेत.

अशाप्रकारे
आपला आजचा लेख पूर्ण झाला. आज आपण महाराष्ट्रातील हिंगोली जिल्ह्याची माहिती
बघीतली. त्यामध्ये सुरवातीला आपण हिंगोली जिल्ह्याचा इतिहास बघितला. त्यानंतर आपण
भौगोलिक माहिती
, सीमाहिंगोली जिल्ह्याचे क्षेत्रफळतालुके किती व कोणतेजिल्ह्याची लोकसंख्यावनक्षेत्रनद्याधरणेहवामानपिके या सर्वांबद्दल विस्तृत
माहिती बघितली आणि शेवटी आपण हिंगोली जिल्ह्यातील पर्यटन स्थळांबद्दल माहिती
बघितली. अशाप्रकारे आपला आजचा लेख पूर्ण झाला.

या
लेखाबद्दल तुमच्या प्रतिक्रिया नक्की द्या आणि या लेखात असलेल्या माहिती
व्यतिरिक्त तुमचा जवळ हिंगोली जिल्ह्याबद्दल जास्तीची माहिती असल्यास आम्हाला
नक्की कळवा आम्ही या लेखात ती समाविष्ट करू.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Scroll to Top